Miała być chusta Kodikas , a wyszła Dorikas ;)
Ale po kolei. Jakiś czas temu kupiłam projekt Caitlin Hunter "Kodikas" , chusta z żakardami, których tak naprawdę jeszcze nigdy nie robiłam. Zamiast poćwiczyć trochę te żakardy , popróbować, to ja od razu rzuciłam się na głęboką wodę. Nabrałam na druty i dziergam . Jak było wszystko gładkie to ok. ale jak zaczęły się żakardy , to zaczęły się schody. Niby wychodziło dobrze , ale to przekładanie kłębków mnie do szewskiej pasji doprowadzało, no i trwało to niemiłosiernie długo. Przypomniało mi się , że kupiłam kiedyś specjalny metalowy pierścionek do żakardów. Spróbowałam, niby lepiej, nitki się nie plątały , ale ciągle mi to spadało , nie umiałam utrzymać odpowiedniego naprężenia włóczki. W końcu odkryłam, że dużo lepiej mi się dzierga z dużym pierścionkiem , gdy nitki idą po obu jego stronach. Poćwiczyłam i już mogę szaleć z żakardami .
Uczyłam się żakardu i jednocześnie kombinowałam po swojemu . Tak naprawdę to tylko pierwszy żakard z projektu zrobiłam zgodnie z opisem. Następne pozmieniałam po swojemu , no nijak nie umiem się trzymać wzorów. Dodałam więcej kolorów , przedłużyłam fragmenty robione na gładko i fragmenty żakardu . Zmieniłam wykończenie chusty. Wyszła dużo większa niż oryginał . Tyle zmian porobiłam, więc już nie wiem , czy to jest jeszcze Kodikas , czy już Dorikas ;)
Ale co tam , najważniejsze, że mi się podoba. Może jeszcze jakieś chwosty dam na rogach.
Chustę zrobiłam z włóczki Rios, ze stajni Malabrigo , na drutach 4 mm . Podczas robienia wydawało mi się, że chusta będzie zbyt zbita, za gruba, ale po kąpieli i blokowaniu jest lejąca i ... no fajna taka :)
Jeszcze obowiązkowe zdjęcie z bucikami. Gdyby ktoś nie wiedział to informuję , że teraz taki trend w fotografii dziewiarskiej ;)
PS
Buciki może niezbyt kolorystycznie pasują , ale za to są marokańskie. W końcu to jest blog " Knitolog w podróży" to jakiś akcent podróżniczy musi być ;)
